هند در حال تبدیل شدن به یکی از نخستین اقتصادهای بزرگ جهان است که مسیر صنعتیشدن خود را بهطور گسترده بر پایه انرژی خورشیدی پیش میبرد؛ روندی که با اجرای پروژههای عظیم در غرب این کشور، بهویژه پارک خورشیدی خاودا در منطقه ران آو کوچ، سرعت گرفته است.
به گزارش رادیو راوا، این پروژه تا سال ۲۰۲۹ قرار است به حدود ۳۰ گیگاوات ظرفیت تولید برسد و با استقرار دهها میلیون پنل خورشیدی در منطقهای وسیع، به یکی از بزرگترین مراکز تولید انرژی خورشیدی جهان تبدیل شود.
گسترش سریع انرژی خورشیدی در هند در حالی رخ میدهد که تقاضای برق در این کشور هر سال بیش از ۶ درصد افزایش دارد. در ماههای اخیر، ظرفیت انرژی خورشیدی هند به بیش از ۱۵۰ گیگاوات رسیده و انتظار میرود تا پایان دهه دوباره دو برابر شود.
در کنار این روند، وابستگی ساختاری به سوختهای فسیلی همچنان ادامه دارد و زغالسنگ هنوز حدود ۷۰ درصد برق هند را تأمین میکند. با این حال، سهم انرژیهای غیر فسیلی در ظرفیت نصبشده برق این کشور رو به افزایش است.
در سطح منطقهای، چین همچنان نقش کلیدی در زنجیره تأمین انرژی خورشیدی هند دارد. بخش عمده مواد اولیه مورد استفاده در تولید سلولهای خورشیدی و همچنین حدود سهچهارم باتریهای لیتیومیونی ذخیره انرژی از چین تأمین میشود؛ موضوعی که بهعنوان یکی از نقاط ضعف راهبرد انرژی هند مطرح شده است.
در مقابل، پاکستان نیز در سالهای اخیر شاهد رشد سریع و پراکنده استفاده از انرژی خورشیدی بوده است؛ روندی که عمدتاً بهواسطه کاهش قیمت پنلها و بدون برنامهریزی کلان دولتی در بخشهای خانگی و تجاری گسترش یافته است.
در مجموع، تفاوت سه کشور در مقیاس و مدل توسعه انرژی خورشیدی مشهود است؛ هند با پروژههای عظیم و متمرکز، چین با تسلط بر زنجیره تولید جهانی، و پاکستان با رشد مصرف خرد و پراکنده در حال تجربه سه مسیر متفاوت در گذار انرژی هستند.
